ایکمی رفته بالاتر از واقعیت !

با تکان لطیف غریزه

ارث تاریک اشکال از بال های تو می ریزد .

عصمت گیج یک پرواز

مثل یک خط مغلق

در شیار فضا رمز می پاشد ..

من

وارث نقش فرش زمینم

و همه انحناهای این حوضخانه .

شکل آن کاسه ی مس

هم سفر بوده با من

از زمین های زبر غریزی ؛

تا تراشیدگی های وجدان امروز ؛

 





نویسنده : کیا ; ساعت ٥:٥۸ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢۳ دی ۱۳۸۸
کلمات کلیدی :شعر