ذهنم در دستانم جا نمی شود ...

به همبن سادگی از لابه لای انگشتانم

احساسم سر می خورد ...

و می چکد آرام بر زمین ...

و حتما وقتی که از پیاده رو های تردید عبور می کردی

حس کرده ای ؟

------------------------------------------------------------------------------------------------------

امروز چند شنبه است ؟

+ شنبه !

به نظرم شنبه غلطه ...

+ چرا ؟

باید اسمش و یه چیز دیگه می ذاشتن ..

+ مثلا ؟!

هیچ شنبه ! مثلا باید می ذاشتن هیچ شنبه ! بهتر نبود ؟

------------------------------------------------------------------------------------------------------

وقتی حوصله ت سر می ره چی کار می کنی ؟

من تازه یادم می افته چه قدر کار دارم !!!

بعد دیگه حوصله م سر نمی ره ....

..

گرچه فکر نمی کنم تو حوصله ت هیچ وقت سر بره !

درسته ؟

به یادتم !!!!

.

.

.

.

عشق لبخند آبی ات را در این حوالی نمی بینم ؟!

صدای گرمت را حس نمی کنم ؟

و سکوت صد ها برابر رویایی ت را ؟؟

شبی از  بام خانه ی ما هم عبور کن ..

و مشتی ستاره ی آرزو از دود کش های شمالی ؛ برایمان بریز....

همین !

 





نویسنده : کیا ; ساعت ٧:٥٠ ‎ب.ظ روز شنبه ۳ بهمن ۱۳۸۸
کلمات کلیدی :شخصی